εικόνα

Η έλλειψη σιδήρου στα φυτά

Έλλειψη σιδήρου

Η έλλειψη σιδήρου στα φυτά

Ο σίδηρος είναι απαραίτητο στοιχείο για την θρέψη των φυτών, καθώς λειτουργεί σαν καταλύτης στον σχηματισμό της χλωροφύλλης και συντελεί στην ανάπτυξη, στην ανθοφορία και στην καρποφορία τους. Η έλλειψη σιδήρου ή τροφοπενία σιδήρου, όπως λέγεται, μπορεί να παρατηρηθεί σε όλα τα φυτά, αλλά είναι πιο συνηθισμένη στα εσπεριδοειδή δέντρα, όπως οι λεμονιές, οι πορτοκαλιές και οι μανταρινιές, καθώς και στα οξύφιλα καλλωπιστικά φυτά όπως η γαρδένια, η καμέλια και η ορτανσία.

 

Ποια είναι τα συμπτώματα της έλλειψης σιδήρου;
 
Ακόμη και αν το εδαφικό υπόστρωμά μας περιέχει σίδηρο, ο σίδηρος είναι δυσκίνητο στοιχείο μέσα στο φυτό. Τα συμπτώματα τροφοπενίας σιδήρου εμφανίζονται πρώτα στα νεαρά φύλλα, όπου παρατηρείται μερικό κιτρίνισμα ανάμεσα από τις νευρώσεις του φύλλου. Σε πολλές περιπτώσεις, κιτρινίζει σταδιακά ολόκληρο το φύλλο, εκτός από τα νεύρα που παραμένουν πράσινα. Σε βαριές περιπτώσεις, ακολουθούν αποφυλλώσεις και ξηράνσεις στις άκρες των βλαστών των φυτών ή των δέντρων. Η άνθηση στα φυτά μειώνεται σε σημαντικό βαθμό, όπως και η παραγωγή στα εσπεριδοειδή δέντρα, ενώ οι καρποί τους παραμένουν μικροί και κιτρινισμένοι.

 

Πότε παρατηρείται έλλειψη σιδήρου;
 
Η έλλειψη σιδήρου παρατηρείται σε εδάφη με αυξημένο pH, όπου παρατηρούνται αυξημένα επίπεδα ασβεστίου ή όπου ο σίδηρος, ακόμη και αν υπάρχει, είναι δύσκολο να διαλυθεί και να απορροφηθεί από τα φυτά. Ανάλογα φαινόμενα υπάρχουν σε φωσφορούχα εδάφη ή σε εδάφη με υψηλή συγκέντρωση ψευδαργύρου, χαλκού και μαγγανίου. Στην εμφάνιση της τροφοπενίας συντελεί και ο κακός αερισμός του εδάφους, η μικρή περιεκτικότητα υποστρώματος σε οργανική ουσία, η κακή αποστράγγιση, το υπερβολικό πότισμα ακόμη και η ψηλή περιεκτικότητα του νερού σε άλατα.

 

Πώς αντιμετωπίζεται η έλλειψη σιδήρου;
 
Για την αντιμετώπιση της τροφοπενίας σιδήρου στα φυτά, θα πρέπει αρχικά να αντιμετωπιστούν οι αρνητικοί παράγοντες που δυσκολεύουν την απορρόφηση (υψηλό ρΗ, συμπιεσμένο έδαφος, υπερβολική υγρασία, μη αερισμός κλπ.). Παραδοσιακά, η προσθήκη θειικού σιδήρου (καραμπογιά) φέρνει αποτελέσματα όταν το εδαφικό περιβάλλον ή το υπόστρωμα δεν έχει ιδιαίτερα προβλήματα. Πάντως, η προσθήκη του σκευάματος χηλικού σιδήρου (που είναι και υδατοδιαλυτός) δίνει τα πιο καλά αποτελέσματα. Μια κοφτή κουταλιά του γλυκού, αραιωμένη σε 1-2 λίτρα νερό για να ποτίσουμε 1-2 γλάστρες, ενώ για δέντρα εσπεριδοειδών στο χώμα, η ποσότητα είναι για κάθε δένδρο 100-200 γραμμάρια χηλικού σιδήρου διαλυμένα σε 10-20 λίτρα νερό. Τέλος, σε ελαφρές περιπτώσεις τροφοπενίας σιδήρου μπορεί να γίνεται διαφυλλικός ψεκασμός με υγρά σκευάσματα σιδήρου.

 
Κώστας Λιονουδάκης
Γεωπόνος Γ.Π.Α.

Σχολιάστε

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *