εικόνα

Λουίζα, βότανο για λεμονάτη δίαιτα

Λουίζα, βότανο για λεμονάτη δίαιτα

Λουίζα, βότανο για λεμονάτη δίαιτα

Η λουίζα είναι ένα αρωματικό φυτό που τα φύλλα της αναδίδουν ένα ευχάριστο και δροσερό άρωμα λεμονιού. Ποώδης, πολυετής, φυλλοβόλος θάμνος, ύψους ενός εως τριών μέτρων, με βλαστούς που ξυλοποιούνται γρήγορα, με λογχοειδή φύλλα ανοιχτοπράσινου χρώματος και μικρά άνθη λευκού ή ρόδινου χρώματος. Αγαπημένη επιλογή στους κήπους ή στα μπαλκόνια τα τελευταία χρόνια, καθώς χρησιμοποιείται ευρέως σε δίαιτες λόγω της έντονης διουρητικής της δράσης.

 

Τι εδαφοκλιματικές συνθήκες θέλει η λουίζα;

 

Η λουίζα προτιμά δροσερά και γόνιμα εδάφη που στραγγίζουν ικανοποιητικά. Καλλιεργείται σχετικά εύκολα στο χώμα, αλλά παρουσιάζει κάποιες δυσκολίες στη γλάστρα. Αν τη φυτέψετε σε μπαλκόνι, εξασφαλίστε προφυλαγμένη θέση από βοριάδες, σε ανατολική ή δυτική έκθεση, ώστε να αποφεύγετε τον έντονο ήλιο του μεσημεριού τους θερμούς καλοκαιρινούς μήνες. Η καλύτερη εποχή φύτευσης της λουίζας είναι μέσα στην άνοιξη, από τα τέλη Μάρτη έως τέλη Μαΐου.

 

Τι φροντίδα θέλει η λουίζα;

 

Η λουίζα θεωρείται από τις πιο απαιτητικές καλλιέργειες σε νερό και πρέπει το εδαφικό υπόστρωμα να διατηρείται συνεχώς σχετικά υγρό. Στα πρώτα στάδια ανάπτυξης, θα χρειαστεί μικρά και συχνά ποτίσματα για να ριζώσει καλύτερα, ενώ θα απαιτηθούν συχνά ποτίσματα κατά την περίοδο του καλοκαιριού. Όσον αφορά τη λίπανση, η ενσωμάτωση μικρής ποσότητας βιολογικού λιπάσματος την περίοδο της άνοιξης είναι αναγκαία για να αναπτύξει πλουσιότερο φύλλωμα. Η λουίζα συγκομίζεται στην έναρξη της ανθοφορίας της, στις αρχές του καλοκαιριού, ενώ μπορεί να δώσει και δεύτερη συγκομιδή, χαμηλότερης ποιότητας στα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου. Κλαδεύεται αυστηρά στις αρχές του φθινοπώρου σε ύψος 15 εκατοστά από το έδαφος.

 

Ποιες είναι οι χρήσεις που έχει η λουίζα;

 

Η λουίζα χρησιμοποιείται στη μαγειρική για το άρωμα λεμονιού που αναδίδουν τα φύλλα της, σε συνταγές ψαριών και κρεατικών, σε διάφορες σάλτσες και μαρινάδες. Επίσης, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική για μαρμελάδες και πουτίγκες, καθώς και στην ποτοποιία. Χρησιμοποιείται, ακόμα, ως αφέψημα ή συμπληρωματικά σε τσάγια για να δώσει την ευχάριστη γεύση λεμονιού. Σχετικά με τις φαρμακευτικές της ιδιότητες, πέραν της διουρητικής της δράσης, λόγω της εφίδρωσης που προκαλεί, βοηθά στην καταπολέμηση των αϋπνιών και του πυρετού, ενώ συντελεί στην μείωση των στομαχικών διαταραχών, της διάρροιας και των μυικών σπασμών.

 

Κι ένα μυστικό για τη λουίζα

 

Ο πολλαπλασιασμός της λουίζας γίνεται με μοσχεύματα από βλαστούς πρώτου ή και δεύτερου έτους μήκους 12-15 εκατοστών. Τα μοσχεύματα βρέχονται στη βάση τους, εμβαπτίζονται σε ορμόνη ριζοβολίας και φυτεύονται σε γλάστρες κατά τα 2/3 του μήκους των και διατηρούνται σε δροσερό και υγρό περιβάλλον. Ο απαιτούμενος χρόνος ριζοβολίας διαρκεί περίπου ένα μήνα και μετά το φυτό της λουίζας είναι έτοιμο να μεταφυτευτεί στην οριστική του θέση.

 
Κώστας Λιονουδάκης
Γεωπόνος Γ.Π.Α.

Σχολιάστε

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *