εικόνα

Το κλάδεμα καρποφορίας της ελιάς

mistikakipou-klademaelias

Το κλάδεμα καρποφορίας της ελιάς

Το κλάδεμα καρποφορίας των παραγωγικών ελαιόδενδρων στοχεύει στην ικανοποιητική παραγωγή κάθε χρόνο, μειώνοντας την ένταση της παρενιαυτοφορίας των ελαιόδεντρων. Παρενιαυτοφορία είναι το φαινομένο εκείνο κατά το οποίο μια χρονιά υψηλής παραγωγής ακολουθείται από μια χρονιά χαμηλότερης, ακόμη και μηδενικής, καρποφορίας.

 

Σημειώνουμε ότι τα καρποφόρα δέντρα, συμπεριλαμβανόμενης την ελιάς, ισορροπούν σε δύο φυσικές λειτουργίες που ανταγωνίζεται η μια την άλλη: Την βλαστική ανάπτυξη από τη μία, δηλαδή την ανάπτυξη βλαστών και φυλλώματος, και από την άλλη την καρποφορία, την δημιουργία ανθέων που θα δώσουν τους καρπούς. Επίσης, είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε ότι η ελιά καρποφορεί σε κλαδιά βλάστησης της προηγούμενης χρονιάς.

 

Μετά από μια χρονιά μεγάλης καρποφορίας, λοιπόν, με το κλάδεμα των ελαιόδεντρων, προσπαθούμε να εξισορρροπήσουμε τη βλαστική ανάπτυξη και την καρποφορία των ελαιόδεντρων. Έτσι, κλαδεύουμε λιγότερο έντονα, καθώς το δέντρο εξαντλείται από τα θρεπτικά του συστατικά. Αυτό γίνεται για δυο λόγους: Αφενός επιθυμούμε να διατηρήσουμε μεγαλύτερη φυλλική επιφάνεια, που είναι το εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας των δέντρων και αφετέρου, μειώνουμε τη διάθεση του δέντρου για έντονη βλαστική ανάπτυξη ενισχύοντας τη διάθεση καρποφορίας. Η μείωση του φυλλώματος μέσω του κλαδέματος φθάνει μόνο το 10% αφαιρώντας μόνο τα ξερά κλαδιά, αλληλοκαλυπτόμενους εσωτερικούς κλάδους και βλαστάρια λαίμαργα γύρω από τον κορμό.

 

Μετά από χρονιά μικρής καρποφορίας, κάνουμε πιο δραστικό κλάδεμα, αφαιρώντας ακόμη 20-30%, προσπαθώντας να διατηρήσουμε το κυπελλοειδές σχήμα των ελαιόδεντρων και να τα κρατήσουμε σε χαμηλό ύψος. Προσπαθούμε να κλαδεύουμε τα ελαιόδεντρα ώστε να τα αφήνουμε ανοικτά από πάνω για να μπαίνει φωτισμός, για να ενισχύουμε τη φωτοσύνθεση, καθώς και τον αερισμό για να μην αναπτύσσονται εύκολα ασθένειες. Σε πυκνοφυτεμένους ελαιώνες, το αυστηρό κλάδεμα δεν αποτελεί λύση για τον φωτισμό και τον αερισμό καθώς επιφέρει έντονη βλάστηση και μειωμένη παραγωγή. Σε αυτή την περίπτωση θα ήταν προτιμότερο η εκρίζωση μερικών ελαιόδεντρων για να επιτύχουμε σωστή αραίωση και αυξημένη παραγωγή.

 

Σχετικά με την εποχή κλαδέματος, κλαδεύουμε πάντα μετά το τέλος της συγκομιδής. Προτιμούμε να κλαδεύουμε μετά το Γενάρη, όσο πλησιέστερα προς το Μάρτη, σε περίοδους χωρίς παγετούς και βροχές, σε συνθήκες μειωμένης υγρασίας, για αποφυγή ανάπτυξης μυκητολογικών και βακτηριακών ασθενειών, όπως του κυκλοκώνιου και των καρκινωμάτων. Τέλος, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι κατά το κλάδεμα καρποφορίας θα πρέπει πάντα να λαμβάνουμε υπόψιν τις αναλύσεις θρέψης των ελαιόδεντρων, τόσο τις εδαφολογικές όσο και τις αναλύσεις φυλλοδιαγνωστικής, και να το συνδυάζουμε με τη βιολογική λίπανση κάθε χρονιά.

 

Κώστας Λιονουδάκης
Γεωπόνος Γ.Π.Α.

Πρόσφατα Σχόλια: (1)

σχολιαστής
Αντώνης Ιανουάριος 13, 2017

Απλό και κατανοητό άρθρο! Ευχαριστούμε για τις συμβουλές!

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *